Bağımlılık: İnsan Kendinden Ne Zaman Uzaklaşır?

Bağımlılık deyince aklımıza çoğunlukla madde kullanımı gelir. Oysa ekran, oyun, alışkanlık, davranış hatta bazen bir insan bile bağımlılığın konusu olabilir.

Bağımlılık çoğu zaman fark ettirmeden başlar. Önce merak, sonra alışkanlık, ardından ihtiyaç gelir. Bir süre sonra insan, yönettiğini düşündüğü şey tarafından yönetilmeye başlar.

Asıl mesele ne yaptığı değil, bunun hayatının ne kadarını ele geçirdiğidir. Zamanı, ilişkileri ve sorumlulukları değişmeye başladığında bağımlılık hayatın merkezine yerleşmiştir.

Bağımlı kişiyi yalnızca “iradesiz” olarak görmek doğru değildir. Bağımlılık bir insanın tamamı değildir. Onun da hayalleri, ailesi ve yeniden kurabileceği bir hayatı vardır.

Bu süreç aileyi de etkiler. Bu yüzden suçlamak yerine dinlemek, destek olmak ve gerektiğinde profesyonel yardım almak gerekir. Özellikle çocuklarda ve gençlerde erken fark etmek çok önemlidir.

Destek olmak her davranışı onaylamak değildir. Sevgi kadar sınır koymak da gerekir.

Bağımlılıktan kurtulmak yalnızca bir şeyi bırakmak değil, yeniden bir hayat kurmaktır.

Çünkü sadece “Bunu bırak.” demek yetmez.

“Bunun yerine hayatına ne koyacağız?” diye de sormak gerekir.

Hiçbir mücadele yardım istemek için geç değildir.

Çünkü bazen kurtarılması gereken yalnızca bir alışkanlık değil, o alışkanlığın arkasında sessizce yardım bekleyen bir insandır.

“Seni yargılamak için değil, yeniden kendine dönebilmen için buradayım.”

Esma Acer Karakan