BIRAK DENESİN, BIRAK ÖĞRENSİN!...

BIRAK DENESİN, 

BIRAK ÖĞRENSİN!

Çocuklar büyürken öğrenir, öğrenirken gelişir.

Çocuk gelişimi, birbirini tamamlayan öğrenme ve keşfetme süreçlerinden oluşur. Her yeni beceri, çocuğu biraz daha bağımsızlığa taşır.

Peki biz anne babalar, çocuklarımızın bu yolculuğunda onlara ne kadar fırsat tanıyoruz?

Bir çocuğun çorabını, ayakkabısını ve montunu kendisinin giymesine; yemeğini kendi başına yemesine izin vermeliyiz. İlk denemelerinde dökecek, zorlanacak, belki yanlış yapacak. Ancak kaşık tutmayı, düğme iliklemeyi ve kendi ihtiyaçlarını karşılamayı denedikçe öğrenecek.

Çünkü gelişimi desteklemek, çocuğun yerine yapmak değil, yapabilmesi için uygun ortamı hazırlamaktır.

Çocuk gelişiminin önemli isimlerinden Erik Erikson, özerklik kazanmanın önemine dikkat çeker. Lev Vygotsky ise çocuğun yetişkin rehberliğinde yeni beceriler kazanabileceğini açıklar. Montessori yaklaşımının temelinde de çocuğun kendi başına yapabilmesine fırsat sunmak vardır.

Burada önemli olan dengeyi kurabilmektir. Çocuğun desteğe ihtiyaç duyduğu yerde yanında olmalı, kendi başına yapabildiği durumlarda ise ona alan açmalıyız.

Unutmayalım, her çocuk kendi gelişim hızında ilerler. Önemli olan onu başkalarıyla kıyaslamak değil, gelişimini doğru zamanda ve doğru şekilde desteklemektir.

Bazen dökülen bir yemek, ters giyilen bir çorap ya da iliklenemeyen bir düğme bizim için küçük bir aksilik olabilir. Oysa çocuk için bunlar büyük öğrenme deneyimleridir.

Çocuklarımızın yerine yapmayalım; yapabilmeleri için fırsat verelim. Çünkü bağımsızlık, küçük denemelerle ve kazanılan becerilerle gelişir.